osobowe

Członek POW, jako rabin wziął udział w obronie Lwowa w 1919 r., w 1928 został kapelanem służby stałej Wojska Polskiego jako rabin Okręgu Korpusu Nr I, III i V., od 1933 szef Głównego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego, w latach 1935-1939 szef Głównego Wojskowego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych; był starszym rabinem II klasy Wojska Polskiego, pełnił obowiązki Naczelnego Rabina WP; we wrześniu 1939 r. wzięty do niewoli sowieckiej, przebywał w obozie w Starobielsku, skąd wywieziono go 24 XII 1939 w ramach akcji NKWD aresztowania duchownych-kapelanów wszystkich wyznań w wigilię Bożego Narodzenia 1939 do więzienia na Butyrkach w Moskwie, skąd w marcu 1940 powrócił do obozu, by następnie trafić do Juchnowa, potem do Kozielska. 12 IV 1940 wywieziony do Katynia i zamordowany.

Do żołnierza polskiego wyznania mojżeszowego / Naczelny Rabin W. P. - Warszawa, 1936.

Wikipedia